ԱԺՄ նախագահ Վազգեն Մանուկյանին վրդովեցրել էր իր կուսակից, մարտի 1-2-ի դեպքերն ուսումնասիրող ԱԺ ժամանակավոր հանձնաժողովի անդամ Արտավազդ Վարդանյանի ընդդիմադիր կեցվածքը, երբ վերջինս ոչ միայն չէր ստորագրել Սամվել Նիկոյանի զեկույցի տակ, այլ հանդգնել էր ներկայացնել իր հարակից զեկույցը: Արդյունքում Ա.Վարդանյանին կուսակցությունից հեռացնելու հարց էր դրվել: Մենք փորձեցինք ԱԺՄ կուսակցությունից տեղեկանալ, թե ինչ եղավ Ա.Վարդանյանի հարցը, հեռացրեցի՞ն նրան կուսակցությունից: Մեր հեռախոսազանգին պատասխանողը ներկայացավ որպես Վ.Մանուկյանի օգնական Վարդան: Նա ասաց, որ այդ հարցն առայժմ սառեցված է: Ա.Վարդանյանի հեռախոսահամարը խնդրեցինք, պատասխանեց, որ չունեն: «Նա հիմա չի գալիս կուսակցություն, մենք էլ նրա համարները չենք պահել»,- պատասխանեց Վարդանը: Այնուամենայնիվ, մեզ հաջողվեց զրուցել Ա.Վարդանյանի հետ:
– Պարոն Վարդանյան, ի՞նչ ավարտ ունեցավ կուսակցությունից Ձեզ հեռացնելու հարցը:
– Կարծես թե լռեց: Շատ հնարավոր է, որ մոտ օրերս վերջ դնեմ այդ ամենին: Հեռանամ այդ կուսակցությունից: Ինձ համար միեւնույն է՝ իրե՞նք կհեռացնեն, թե՞ ես կհեռանամ: Ի վերջո, այնտեղ մեծամասնությունն իմ ընկերներն են, միգուցե անցնի ժամանակ, եւ նրանք հասկանան, թե ինչ է տեղի ունեցել մարտի 1-ին, ինչ է տեղի ունենում հայ-թուրքական բանակցությունների այս պրոցեսում: Բայց մեկ այլ խնդիր կա, որ կուսակցությունը մտահոգություն չի արտահայտում հայ-թուրքական այս զարգացումների, արձանագրությունների կապակցությամբ: Շատ-շատ կարեւոր, ճակատագրական բան եմ համարում մեր երկրի համար: Թե չէ իմ հարցը դուրս է եկել օրակարգից:
– Բայց ԱԺՄ նախագահ Վ.Մանուկյանն իր կարծիքն արդեն հայտնել է նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ Հանրային խորհրդի կազմով հանդիպման ժամանակ: Նա ասել էր. «Այսօր ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ ճանապարհների բացումը եւ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը շահավետ է ոչ միայն Հայաստանի ու Թուրքիայի, այլեւ մյուս պետությունների համար»:
– Այո, բայց դա ինձ շատ է անհանգստացնում:
– Ձեր կարծիքով՝ ի՞նչ պետք է ասեր:
– Ոչ միայն որպես ԱԺՄ-ական, այլ որպես հայ մարդ՝ ես կարծում եմ, որ այդ անհանգստացնող դրույթները` սահմանների ճանաչման, ԼՂՀ-ին վերաբերող տարածքային ամբողջականության ընդունման ու միջկառավարական ենթահանձնաժողովի դրույթները չպետք է լինեին: Պետք է այս դրույթների կապակցությամբ մեր մտահոգությունը արտահայտենք: Կուզեի, որ կուսակցությունն այս տեսքով արձանագրություններին «ոչ» ասեր: Չի բացառվում, որ ես առանձին արտահայտեմ: ԱԺՄ ծրագրի մեջ կար այսպիսի դրույթ` համակողմանի հզորացում: Դա իր մեջ ներառում էր թե տնտեսական եւ թե տարածքային ու այլ հարցեր: Բայց ես տեսնում եմ, որ այս դրույթը չի պահպանվում կուսակցության կողմից:
– Իսկ Ձեր մյուս կուսակիցները կիսո՞ւմ են Ձեր մտահոգությունները:
– Ես զանգել եմ իմ կուսակից շատ ընկերներին, խորհրդի անդամներին, տեսել եմ, որ նույն անհանգստությունը նաեւ նրանց մոտ կա: Ես նրանց խնդրել եմ, որ օգնեն հրավիրել կուսակցության խորհրդի նիստ: Բայց տեսնում եմ, որ դա չի լինում: Դուք քիչ առաջ ասացիք, թե պարոն Մանուկյանը ինչ է ասել: Ըստ երեւույթին` այդ պատճառով:
– Երբ Վ.Մանուկյանը դարձավ Հանրային խորհրդի նախագահ, կարծես թե սկսեց համաձայնել իշխանությունների շատ քայլերի հետ ու նրանց քիչ քննադատեց: Կեցվածքի այս փոփոխությունը չի՞ մտահոգում ընդդիմադիր դիրքերից հանդես եկող ԱԺՄ անդամներին:
– Դժվարանում եմ ասել, ամեն դեպքում կուսակցության խորհրդի նիստում ես ասել եմ իմ կարծիքը, բայց դա չէի ուզի հրապարակել: Համոզված եմ, որ կան մտահոգվողներ, բայց կարտահայտվե՞ն, թե՞ ոչ, դա այլ խնդիր է:
– Իսկ ի՞նչ եք պատրաստվում անել մարտի 1-2-ի դեպքերի հետ կապված Ձեր հարակից զեկույցը:
– Միգուցե դա ընդլայնեմ եւ ներկայացնեմ միջազգային կազմակերպություններին: Ես մի բան շեշտեմ` նրանք (հանձնաժողովի անդամները.- Ա.Ա.) նախաքննական մարմնի ասելիքը կարծես թե դարձրել էին հանձնաժողովի ասելիքը` հակադրելով դա փաստահավաք խմբի ասելիքին: Դա շատ սխալ էր: Մյուս կողմից՝ մեր գլխավոր խնդիրն էր պատասխանել մի քանի հարցի` Ոստիկանության գործողությունները համաչա՞փ էին, թե՞ ոչ, որո՞նք էին այդ դեպքերի պատճառները եւ այլն: Նրանք մահվան հանգամանքները անջատել էին ամբողջից, մյուսների մասով ասել էին՝ համաչափ եւ իրավաչափ է: Կամ հաշվի չէին առել, կամ էլ միտումնավոր չէին ուզեցել տեսնել, որ զոհվածներն այդ ողջ երեւույթի արդյունքն էին, ոչ թե պետք է դիտարկել դրանից դուրս:
– Հանձնաժողովի զեկույցում կային նաեւ սոցիալ-տնտեսական, իրավական եւ այլ բնույթի բազմաթիվ առաջարկություններ:
– Դրանք կարկատանների նման առաջարկություններ էին եւ որեւէ խնդիր լուծող առաջարկություն չէին:
– Ինչպե՞ս եք վերաբերվում «Դաշնակցություն» կուսակցության այն նախագծին, որով առաջարկվում է ստեղծել այդ առաջարկությունները մոնիտորինգի ենթարկող նոր հանձնաժողով:
– Լավ կարծիքի եմ, բայց ես էլ չեմ լինի այդ հանձնաժողովում: