– Պարոն Հարությունյան, Ձեր գլխավորած հանձնաժողովին վերապահված` մարտի 1-2-ի իրադարձությունների ժամանակավոր հանձնաժողովի եզրակացության մեջ նշված առաջարկությունների իրականացման մոնիտորինգի շրջանակում ի՞նչ հարցումներ էիք ուղարկել ՀՀ Կառավարություն: Ստացե՞լ եք դրանց ամբողջական պատասխանները:
– Մենք երեկ վերջնական տեսքով ստացել ենք պատասխանը, բայց հարցերից մեկի վերաբերյալ դեռ լրացուցիչ պատասխան է պատրաստվելու: Եվ կուղարկվի, որքան հասկացա, մինչեւ մյուս շաբաթվա վերջը: Կառավարությանն ուղղված հարցերն ամբողջովին հիմնված են եղել մարտի 1-ի ժամանակավոր հանձնաժողովի եզրակացությունների մեջ եղած առաջարկությունների վրա: Մեր հիմնական հարցն էր, թե ի՞նչ միջոցառումներ է նախատեսել կառավարությունը յուրաքանչյուր կետի վերաբերյալ եւ ի՞նչ արդյունքներ է ակնկալում: Նոր ենք սկսել ուսումնասիրել պատասխանները: Պետք է ձեր ուշադրությունը հրավիրեմ այն հանգամանքի վրա, որ հարցերի մի մասը շատ կոնկրետ են, այսինքն՝ ենթադրում են կոնկրետ կատարված գործողություններ: Իսկ մի մասը բավականին ընդհանուր են, եւ մենք պետք է խոսենք ընդհանուր ծրագրերի մասին: Արդյո՞ք այդ ծրագրերն իրականացվում են, ի՞նչ ձեւով են իրականացվում եւ այլն: Որպեսզի պարզ լինի ասածս՝ մի օրինակ բերեմ` հատուկ միջոցների հետ կապված հարցը, որը շատ հստակ է եւ ենթադրում է, որ պետք է վերանայվեին եւ ոչնչացվեին ժամկետանց հատուկ միջոցները: Եվ կան ծրագրեր, ինչպես, օրինակ, բարձրացնել կոռուպցիայի դեմ պայքարի արդյունավետությունը: Այստեղ, բնականաբար, մեր խնդիրը այն չէ, թե ինչ միջոցառում է իրականացվել, այլ ընդհանրապես ինչ ծրագրեր ունի կառավարությունը, արդյո՞ք արդյունավետ են իրականացվում այդ ծրագրերը, արդյո՞ք պատշաճ մեխանիզմներ ստեղծված են, թե՞ ոչ: Այս բոլոր հարցերին բնականաբար մենք անդրադարձ կատարելու ենք: Նյութերը հանձնաժողովի բոլոր անդամներին արդեն բաժանված են: Մյուս շաբաթվա ընթացքում արդեն մենք կսկսենք մեր քննարկումները, թե ինչպես ենք գնահատում յուրաքանչյուր հարցի վերաբերյալ պատասխանը: Կամ` յուրաքանչյուր հարցի հետ կապված ինչ լրացուցիչ քայլեր ենք պատրաստվում նախաձեռնել եւ այլն:
– Կառավարության ուղարկած պատասխաններին արդեն ծանոթ եք: Դրանք ամբողջությամբ պատասխանո՞ւմ են Ձեր հարցերին։
– Ես դեռեւս ձեռնպահ կմնամ այդ հարցին պատասխանելուց: Սա պրոցես է: Սա այնպես չէ, որ հարցը տալիս ես, պատասխանը ստանում, եւ բավարարված ես լինում կամ` ոչ: Մեր խնդիրը մշտադիտարկում իրականացնելն է: Դա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր հարց մենք պետք է ուսումնասիրենք շատ ավելի խորությամբ: Սա առաջին քայլն է ընդամենը: Հիշեցնեմ ձեզ, որ մեր աշխատանքը պլանավորվում է իրականացնել ոչ թե կարճ ժամկետում, այլ մինչեւ այս գումարման ԱԺ լիազորությունների ավարտը: Դա նշանակում է, որ աշխատանքի ծավալն ի սկզբանե պետք է պատկերացնել որպես մշտական պրոցես: Սա պրոցեսի առաջին քայլն է ընդամենը:
– Մարտի 1-2-ի իրադարձություններն ուսումնասիրող ժամանակավոր հանձնաժողովը երկու` իրավական-քաղաքական եւ սոցիալ-տնտեսական բնույթի առաջարկություններ էր արել: Նկատի ունենալով Ձեր ղեկավարած Պետաիրավական հանձնաժողովի գործունեության ոլորտը եւ անձամբ Ձեր նախասիրությունները՝ կարծիք է հնչում, թե հիմնականում կենտրոնանալու եք իրավական բնույթի խնդիրների վրա:
– Չէի ասի, թե ավելի շատ կենտրոնանում ենք մեկ ուղղությամբ: Բնականաբար, միայն մեր հանձնաժողովի ուժերով հարցերի ամբողջ գամման հնարավոր չի լինի ծածկել: Ես չեմ բացառում, որ մենք առաջարկենք նաեւ մեր գործընկեր հանձնաժողովներին իրականացնել համատեղ լսումներ այս կամ այն հարցի շուրջ: Այնպես որ, չէի ասի, թե մենք ունենք շատ սահմանափակ մանդատ: Մանդատը բավականին լայն է, բավականին ծանր խնդիր է ծառացած մեր առջեւ, բնականաբար, մենք պետք է օգտագործենք ԱԺ ողջ պոտենցիալը:
– Անցած տարեվերջին, երբ քննարկվում էր այդ մշտադիտարկումը ձեր հանձնաժողովին վերապահելու հարցը, դժգոհություններ կային, թե առաջարկություններն ու դրանց իրականացումը վերաբերում են շատ ոլորտների: Մինչդեռ Ձեր գլխավորած հանձնաժողովի գործունեությունը միայն պետաիրավական ոլորտին է վերաբերում: Կարծիք կար, որ մշտադիտարկման համար ավելի հարմար կլիներ ստեղծել նոր ժամանակավոր հանձնաժողով, որտեղ ընդգրկված կլինեն տարբեր մասնագետներ ու փորձագետներ: Այնուամենայնիվ, արդյո՞ք Ձեր հանձնաժողովն ի վիճակի է այդ տարաբնույթ հարցերի մշտադիտարկումը պատշաճ իրականացնել:
– Գիտեք, մենք պետք է ամեն ինչ անենք, որպեսզի հնարավորինս կարողանանք անել: Իրականում, իհարկե, շատ լայն խնդիրներ է ներգրավված: Խնդիրները տարբերվում են նաեւ կատարման առումով: Մի դեպքում մեզ հետաքրքրելու է, թե արդյո՞ք կա ծրագիր, արդյո՞ք այդ ծրագիրն իրականացվում է, արդյո՞ք այդ ծրագրի վերահսկողությունն իրականացվում է պատշաճ, առկա՞ են բոլոր մեխանիզմները, թե՞ ոչ: Մյուս պարագայում մենք ուղղակի ստուգելու ենք, թե արդյո՞ք կատարվել է այսինչ բանը, թե՞ ոչ: Բնականաբար, կախված խնդրից, որը դրված է ժամանակավոր հանձնաժողովի եզրակացության մեջ, տարբերվելու է նաեւ մեր ակնկալիքը կառավարությունից:
– Ձեր հանձնաժողովը պետք է քննարկի նաեւ հայ-թուրքական արձանագրություններն ու եզրակացո՞ւթյուն տա դրանց վերաբերյալ:
– Այդ հարցը մեր օրակարգում է, եւ մենք դա քննարկելու ենք մեր հաջորդ նիստում: Պետք է որոշենք, թե արդյո՞ք հանձնաժողովը պատրաստվում է հանդես գալ հարակից զեկուցմամբ, թե՞ ոչ: Իմ դիրքորոշումը դրական է. ես առաջարկելու եմ, որ մեր հանձնաժողովը ստանձնի հարակից զեկուցումը արձանագրությունների հետ կապված, բայց դա դեռ հանձնաժողովի որոշման հարցն է:
– ԵԽ ԽՎ վերջին` անցած տարվա հունիսին ընդունած 1677 բանաձեւում մտահոգություն կար, թե Հանրային հեռուստատեսության եւ ռադիոյի ազգային հանձնաժողովը եւ Հանրային հեռուստատեսության եւ ռադիոյի խորհուրդը չեն կարող ամբողջովին անկախ լինել, քանի դեռ բոլոր անդամները չեն նշանակվել քաղաքական չեզոքության սկզբունքով: Վերջերս ընտրվեցին ՀՌԱՀ 4 նոր անդամներ: Ձեր կարծիքով՝ ԵԽ ԽՎ այս պահանջը ապահովվե՞ց:
– Գիտեք, հավասարակշռությունը կատեգորիա է, որը գնահատվում է գործողություններով: Երբ տեսնենք գործողությունները, այդ ժամանակ հնարավոր կլինի ասել: Օրենքում դրված մեխանիզմը ընդունելի է, եւ հավասարակշռված հանձնաժողով ունենալու համար կարող է որպես հենք ծառայել: Դրա մասին կարծիք հայտնել են նաեւ փորձագետները: Հիմա հերթը գործողություններինն է:
– Ինչպե՞ս եք մեկնաբանում ՀՀ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանի օրերս արած այն հայտարարությունը, թե մարտի 1-ի 10 զոհերի սպանությունները չեն բացահայտվել, «քանի որ հանրությունը նախաքննական մարմնին արդյունավետ օգնություն չի ցուցաբերել»:
– Չգիտեմ, պետք է կարդամ բառացիորեն, թե ինչ կոնտեքստում է ասել: Հիմա պատրաստ չեմ մեկնաբանել: